Namibia

Na co polujemy w Namibii?
W Namibii polujemy na wiele różnych gatunków zwierząt, których aktualną listę znajdziesz na stronie Namibijskiego Związku Łowieckiego http://www.napha-namibia.com/

Poniżej znajdziesz bardziej szczegółowe opisy i zdjęcia najbardziej popularnych gatunków:

Eland (Tragelaphus oryx)

Waga: samca około 900kg, samicy ok. 600kg.
Okres godowy: grudzień-styczeń
Dieta : latem głównie trawy, zimą żer na pędach drzew i krzewów
Urożenie: samiec i samica

Eland potrafi dożyć nawet 30 lat, w języku oshivambo znany, jako ongarangombe, czyli klikająca antylopa. Owe głośne i charakterystyczne klikanie powstaje przez uderzanie o siebie masywnych racic podczas przemieszczania się dorosłego byka. Przez Namibijczyków obok Kudu uznawany, jako król buszu i antylop. Zwierzę, pomimo że ogromne to bardzo czujne i skryte. Spotkanie oko w oko starego samca wymaga cierpliwości i bywa okupione kilkudniowym otrapianiem. Tradycja Namibijska mówi, że stary uwsteczniony eland (zwany również duchem) upolowany z podchodu to trofeum o największej wartości.

Kudu (Tragelapus strepsiceros)

Waga: samiec ok 350kg, samica 200kg
Okres godowy: Maj-lipiec
Dieta: głównie owoce, pędy drzew i krzewów, mały procent stanowi trawa
Urożenie: tylko samiec

Kudu uważane jest za najpiękniejszą i najbardziej majestatyczną antylopę na świecie. W swoim zachowaniu przypomina europejskiego jelenia. Urożenie byka to chyba najbardziej pożądane wśród myśliwych trofeum spośród antylop. Przez Namibijskich farmerów uważane za królewskie szlachetne zwierzę świadczące, o jakości farmy. Kudu rzadko podlega polowaniu selekcyjnemu, głównie poluje się na dorosłe byki w celu pozyskania trofeum. Starsze łowne samce prowadzą samotny tryb życia stroniąc od towarzystwa innych zwierząt, przez co trudno je spotkać. Podobnie jak przy starych jeleniach najlepsze efekty daje polowanie z podchodu podczas sezonu godowego. Wówczas najłatwiej dokonać właściwej oceny wieku, co jest niezwykle ważne przy gospodarowaniu tym gatunkiem.

Gnu (Connochaetes taurinus)


Waga: samiec ok. 250kg, samica ok.180kg
Okres godowy: kwiecień – czerwiec, w sprzyjających warunkach cały rok
Dieta: bardzo plastyczna, głównie młoda świeża trawa, w czasie suszy również suche stare trawy oraz żer pędowy
Urożenie: zarówno samiec i samica

Antylopa Gnu z angielskiego Blue wildebeest znana również w języku oshivambo pod nazwą Omulu. Swoją najbardziej popularną nazwę „gnu” zawdzięcza niemieckim kolonialistom, którzy w XVII w. przemierzając ląd dzisiejszej Namibii natknęli się na zwierzę tupiące na ich widok o grunt wydając przy tym pomruk: „gnuuu”.  Jest to zwierzę stosunkowo proste do upolowania, żyjące w licznych stadach o złożonej strukturze socjalnej. Skóra z gnu jest jedną z najtrwalszych i najciekawszych spośród antylop.

Red Hatrebeest (Alcelaphus buselaphus)

Hartebeest w języku polskim znany, jako bawolec albo antylopa krowia. Czymś, co odróżnia bawolca od reszty antylop jest niepowtarzalny sposób ucieczki przypominający podskoki kozicy. Bawolec uciekając podskakuje odbijając się wszystkimi 4 kończynami w jednym momencie. Jest to zwierzę o ciekawym, masywnym urożeniu, również pożądanym przez łowców.

Oryx/ Gemsbok (Oryx gazelle)


Waga: samiec ok.250kg, samica ok180kg
Okres godowy: kwiecień-czerwiec, w sprzyjających warunkach cały rok
Dieta: gatunek niesłychanie plastyczny, żywi się zarówno gatunkami traw jak i krzewów i drzew w zależności od dostępności
Urożenie: zarówno samiec jak i samica

Oryx to najpowszechniejsza antylopa w Namibii. Słynie z bardzo dobrego mięsa przyrządzanego tradycyjnie na wiele sposobów. Gatunek ten jest niesamowicie plastyczny i dynamiczny, zasiedla niemal wszystkie strefy kraju. Oryx znalazł swoje miejsce w godle Namibii. Zarówno samiec jak i samica dźwiga na głowie pokaźne urożenie w postaci dwóch, ostrych, pręgowanych rogów. Rogi samca są grubsze, natomiast samicy cieńsze i dłuższe od samca. Ojczyzną oryxa są surowe rozległe obszary półpustyń stąd niesamowita wytrzymałość na brak wody (oryx potrafi zachodzić do wodopoju jedynie 1-2 razy w miesiącu). Jego ogon jest elementem kultu pierwotnych ludów Nambii. Zwierzę trudne do upolowania, jednak dające łowcy niesamowitą satysfakcję.

Impala (Aepyceros melampus)


Waga: samiec ok.45kg, samica ok.37kg
Okres godowy: czerwiec-lipiec
Dieta: głównie młode pędy krzewów i drzew, mały udział owoców i traw
Urożenie: jedynie samiec

Impala to swoista perełka wśród zwierząt sawanny. Jest niesamowicie zgrabnym i majestatycznym zwierzęciem. Charakter stad podczas sezonu zmienia się jak u jelenia europejskiego. Prawdziwą ucztą dla łowieckich zmysłów jest sezon godowy impali przypominający do złudzenia rykowisko jeleni. Podczas rywalizacji o stado samic często walki byków są zacięte do tego stopnia, że kończą się śmiercią jednego z konkurentów. A wszystko podczas malowniczych poranków Namibijskiej jesieni. Jest to gatunek wdzięczny do polowania, jednak wymagający od łowcy refleksu i długich tropień.

Guziec (Phacohoerus eathiopicus)
Waga: Samiec ok 50kg, samica ok 40kg
Okres godowy: Maj- Lipiec
Dieta: Gatunek wszystkożerny z przewagą żeru roślinnego, w porze deszczowej znaczący udział małych gryzoni oraz owadów.

Guziec jest bardzo poszukiwanym trofeum przez myśliwych. Zarówno dorosłe samce jak i samice wyposażone są w pokaźne szable i fajki. Młode niesforne guźce są pod duża presją drapieżników, ale za to dorosły osobnik to zwierzę siejące postrach na sawannie. Samice w celu ochrony swoich młodych używają nor kopanych przez mrówkojady i borsuki afrykańskie. Podczas ucieczki guźce zadzierają ogon do góry niczym „antenę”. Obserwacja zachowania watahy guźców potrafi rozbawić nawet najpoważniejszego łowcę.

Steenbok (Raphicerus campestris)
Waga: samiec ok.8kg, samica ok10kg
Okres godowy: cały rok
Dieta: młode pędy i liście, owoce, korzonki, trawy
Urożenie: jedynie samiec

Steenbok jest 3 najmniejszą w Afryce antylopą. Mniejszy jest jedynie clispringer oraz damara dikdik. W Namibii tą antylopę kojarzy się z Romeo i Julią. Mówi się, że maluchy te łączą się w pary na całe życie (podobnie jak kuropatwy). Gdy jedno zginie to drugie nie reprodukuje już z żadnym innym osobnikiem. Przyrodnicy tłumaczą ten fakt tym, że antylopa ta przywiązuje się do danego fragmentu sawanny i nigdy go nie opuszcza. Gdy traci partnera z przyczyn naturalnych nie może znaleźć drugiego. Z tych powodów nie wielu myśliwych decyduje się na łowy tego gatunku.

Plains Zebra (Equus burcheli)
Waga: samiec ok 350kg, samica 260kg
Okres godowy: cały rok
Dieta: różne gatunki traw, korzenie traw i krzewów

Plains Zebra to jeden z dwóch podgatunków Zebry występujących w Namibii. Drugi podgatunek, czyli Zebra Górska w przeciwieństwie do Zebry występującej w Kambaku jest ozdobiony czarno-białymi pasami aż do końca kończyn. Za to nasz gatunek zebry ma niepowtarzalne cienie między pasami. Zebra jest bardzo pożądanym gatunkiem na sawannie, ponieważ jako nieliczny użytkuje mniej szlachetne gatunki starych, niezgryzionych traw. Dzięki czemu w miejsce zgryzionych starych „badyli” pojawia się młoda trawa. Często wymianie ulega również paleta gatunków na te bardziej pożądane dające większą produkcję biomasy. Polowanie na zebry nie jest łatwe. Strzelamy głównie ogiery, jednak te nie prowadzące stada  (czyli dwu, trzy letnie). Prawidłowa selekcja jest bardzo istotna, na przykład, jeżeli przez pomyłkę pozyskamy ogiera przewodzącego stadu – całe stado ulega rozpadowi. Przywrócenie ładu na nowo trwa lata.

 

Struś afrykański (Struthio camelus)
Waga: Samiec 120kg, samica ok 100

Struś jest największym nielatającym ptakiem na ziemi. Dymorfizm płciowy wyraźnie zaznaczony. Samica ma ubarwienie piór brązowo-szare, natomiast w ubarwieniu samca dominuje barwa czarna. Strusie potrafią być niebezpieczne w okresie opieki nad młodymi pisklakami. Maja doskonały wzrok, który w połączeniu z długą szyją sprawia, że rzadko udaje się przejść niezauważonym przez tego ptaka. Struś potrafi być utrudnieniem łowów, ponieważ gdy tylko zauważy skradającego się człowieka rzuca się do ucieczki. Każde zwierzę na sawannie widząc uciekającego Strusia również oddala się w gęste niedostępne rewiry. By upolować tego ptaka, należy przećwiczyć celne strzelanie na dalekie odległości.

Black backed jacal (Canis mesomelas)
Waga: samiec ok 10kg, samica ok 8kg
Okres godowy: maj-lipiec
Dieta: padlinożerca, aktywny drapieżnik, mały udział owoców

Czarno pręgowany szakal to najpospolitszy przedstawiciel czworonożnych drapieżników sawanny. Jest bardzo inteligentne zwierzę dostosowujące skład swojej diety do aktualnej dostępności pokarmu. Sprawia to, że jest to plastyczny gatunek w ciągłej ekspansji na nowe terytoria. Szakale zazwyczaj polują na zwierzęta do wielkości zająca, jednak w okresie rozrodu antylop potrafią polować w grupach poważnie zagrażając młodemu pokoleniu takich gatunków jak Impala. Namibijczycy otaczają ten gatunek silną presją łowiecką (podobnie jak my lisy w Polsce). Skóra szakala stanowi tradycyjny element stroju ludu damara. Polowanie na szakala przypomina polowanie na lisa w Europie.