Rosja

Łoś euroazjatycki (Alces alces)

Wysokość w kłębie – 1,5-2,5m

Waga ciała – do 200 kg klempa, do 500 kg byk (w warunkach Kamczatki nawet powyżej 650 kg!)

Budowa tego prawie półtonowego zwierza jest bardzo charakterystyczna. Długie, masywne badyle z białą skórą od strony wewnętrznej współgrają z końskim tułowiem zakończonym wielkim łbem pod którym majestatycznie zaznacza się bródka. Łoś nazywany jest melancholikiem. Rzeczywiście jest to zwierzę bardzo ciekawe, powolne i sprawiające wrażenie ospałego. Mimo tego ospałego wrażenia łoś jest doskonałym pływakiem (potrafi żerować nurkując na 2 m pod poziomem lustra wody), świetnie brodzi po podmokłych terenach a na lądzie potrafi rozpędzić się do 60 km/h. Naturalnym siedliskiem Łosia są rozległe tereny podmokłe. Latem większość diety stanowi roślinność bagienna, natomiast zimą w 90% przeważa żer pędowy, który zwierzę pozyskuje robiąc dotkliwe szkody w uprawach leśnych. Poroże przyjmuje formę badylarza, półłopatacza i łopatacza. Forma łopat wykształca się tylko u niektórych osobników po 5 roku życia. Kulminacja przyrostu poroża następuje między 6- 10 rokiem życia. Okres godowy zwany bukowiskiem przypada na późną jesień. Zachowanie łosi podczas bukowiska jest bardzo charakterystyczne, byk musi zostać zaakceptowany przez klępę zanim dojdzie do zbliżenia. Klępa ocenia byka głównie po tym jak traktuje on łoszaka znajdującego się opodal.

Największe łosie na świecie są na półwyspie Kamczackim Dorosły byk potrafi przekroczyć wagę 650 kg przy wysokości nawet 2,4 m w kłębie. Zazwyczaj łopaty mają rozłogę 160 cm. Każdego roku zdarza się tam pozyskać byka o rozłodze powyżej 190 cm. Wówczas waga rosoch może przekraczać 45 kg.

Historia olbrzymich łosi sięga 2 połowy XX wieku. Góry oddzielające półwysep od kontynentu w których panują surowe warunki klimatyczne oraz brak bazy żerowej przez lata były dla łosi barierą nie do przebycia. W 1978 roku naukowcy z Regionalnego Departamentu Łowiectwa przetransportowali 45 młodych osobników z regionu Chukotka na półwysep Kamczacki. Dało to początek najsilniejszej na świecie populacji łosi, która dzisiaj liczy tam około 3 000 osobników. Ten błyskawiczny wzrost liczebności i wyróżniającą wielkość osobników wielu naukowców tłumaczy niepowtarzalnymi warunkami klimatycznymi Kamczatki. W dolinach rzek zwierzęta znajdują dostatek urozmaiconego pożywienia a obecność wulkanów gwarantuje wachlarz dostępnych z pożywieniem minerałów.

Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos)

Wysokość w pozycji wyprostowanej – 1,2- 3,2 m

Waga – samice do 250 kg, samce nawet do 650 kg

Niedźwiedź jest masywnie zbudowanym inteligentnym drapieżnikiem. W niewoli potrafi dożyć nawet 40 lat. Gruba skóra maskuje wielkie pokłady mięśni pozwalające poruszać się bardzo szybko na lądzie, doskonale pływać i wspinać się po drzewach. Łapy wyposażone są w długie pazury, które obok długich kłów są śmiercionośną bronią. Okres godowy niedźwiedzi przypada na lipiec, ciąża trwa około 8 miesięcy, młode w liczbie 2-3 przebywają z matką do następnego roku (w myśliwskiej gwarze nazywane piastunami). Niedźwiedzie zapadają w sen zimowy w specjalnie do tego przygotowanych wcześniej gawrach. Wiosną oczyszczają organizm po zimie i wówczas w składzie ich diety dominuje pokarm roślinny. W niektórych rejonach Eurazji powszechne są konflikty między niedźwiedziami a ludźmi. Zdenerwowany niedźwiedź jest bardzo niebezpieczny, przed jego atakiem nie ma właściwie szans na ucieczkę. Na gniew i agresję niedźwiedzi często wpływa spóźniająca się zima (gdy niedźwiedzie nie mogą zapaść w sen zimowy z powodu wysokich temperatur robią się agresywne) albo czynnik ludzki (sztuczne dokarmianie przez fotografików, niepokojenie przez zbieraczy jelenich poroży wiosną).

Największe niedźwiedzie na obszarze Eurazji występują na półwyspie Kamczackim. Specyficzny mikroklimat, obecność unikalnych minerałów i rzeki pełne łososi wpływają na fakt, że populacja kamczacka nazywana jest najliczniejszą i najstabilniejszą.

Sarna syberyjska (Capreolus pygargus)

Wysokość w kłębie – 80 – 110 cm

Waga – 30-60 kg

Do niedawna sądzono, że sarna syberyjska jest blisko spokrewnionym podgatunkiem naszej sarny europejskiej. Badania DNA potwierdziły jednak przypuszczenie, że jest to oddzielny gatunek. Od sarny europejskiej różni się przede wszystkim rozmiarami, potrafi osiągać nawet wagę 50-60 kg. Co bardzo istotne z punktu widzenia myśliwych zauważymy znaczną różnicę w porożu. Parostki sarny syberyjskiej są znacznie cięższe od europejskiej (nie rzadko powyżej 1 kg), mocniej uperlone o szerszej rozłodze oraz większej liczbie odnóg. Formy mocny 8-maków i 10-taków są powszechnie spotykane. Gatunek ten szczególnie upodobał sobie rozległe lasostepy i trawiaste równiny Azji centralnej i północno-wschodniej (Syberia, Mongolia, Kazachstan). Ze względu na olbrzymie przestrzenie, na których występuje polowanie poprzedzają poszukiwania terytoriów rogaczy.

Wilk (Canis lupus)

Wysokość w kłębie – 70-90 cm

Waga – do 50 kg samica, samiec do 75 kg

Wilk jest najpowszechniejszym euroazjatyckim drapieżnikiem. Ze względu na skryty charakter życia i fakt przemieszczania się dziesiątek kilometrów w celu poszukiwania pożywienia niezwykle trudno określić jego liczebność nawet w przybliżeniu. Wilki żyją w skomplikowanych socjalnie grupach zwanych watahami. Każdy osobnik w watasze ma określoną funkcję z której musi się wywiązać. Wataha wilków jest terytorialna, wielkość terytorium zależy od dostępności pokarmu. Zdarzają się zaobserwowane wielkie watahy nawet po kilkanaście sztuk, jednak zazwyczaj osobników jest 5-6 (samiec i samica alfa, potomstwo wiodącej pary, wujostwo). Wilki to niesłychanie inteligentne, przebiegłe i adoptujące się do zmiennych warunków przyrody zwierzęta. Z tym drapieżnikiem związane jest sporo kontrowersji i różnych opinii na temat jego przyrodniczej roli, liczebności oraz sposobu ochrony. Co do jednego wszyscy są zgodni – wilk nawet na obszarach intensywnie użytkowanych łowiecko ulega ekspansji terytorialnej na obszary dotychczas przez niego nie użytkowane. Są dwa główne sposoby polowania na ten gatunek: polowania zbiorowe we fladrach oraz polowania indywidualne z zasiadki przy padlinie.